Fatih

Aksaray’dan Sultanahmet’e inen dar sokaklarda, Mısır Çarşısı’nın baharat kokusuyla karışan nefesimi tutuyorum; Suriyeli tenimin sıcaklığı, derin soluklarımla birleşip seni karşılamaya hazır. Yarım kalan bir nefes gibi yaklaş, Fener’in eski evlerinin gölgesinde kendimi bırakırken, her soluk alışımda seni içine çekiyorum; tenimdeki titreme, olgunluğumun ve yılların verdiği deneyimin tek kelimelik özeti. Şimdi sıra sende; o nefesi benimle …

Yatak odasında akşamüstü ışık süzülüyor ve yastıkların arasında birikmiş lavanta kokusu burnuma dolarken, parmaklarımın dokunuşuyla teninin nasıl gerildiğini hissediyorum. Balat’tan Fener’e, oradan Yedikule surlarına kadar uzanan İstanbul’un bu eski semtlerinde dolaşırken bile aklımda tek şey var: ağzımın sıcaklığıyla seni nasıl yavaş yavaş çıldırttığımı göstermek. Her kıpırtında derinleşen nefesin, parmaklarımın izlediği çizgilerle birleşince odanın duvarları bile …

Ben otel odalarında kalabalığa karışmadan geçen biri değilim, tam tersi: herkes dışarıda koşarken ben çarşafların arasında kalmayı severim. Kapalıçarşı’dan Sultanahmet’e inen dar sokaklarda dolaşıp, sonra da sadece ikimizin bildiği bir odaya kapanmak benim için en doğal hafta sonu planı. Dudaklarım tatlı, tenim sıcak; boynumdan göğüs uçlarıma doğru yavaş yavaş inen öpücüklerimle misafiri önce şaşırtır, sonra …

Suriyeli hatlarımın dolgun kıvrımları, eski sokaklarda kaybolan adımların içinde yeni bir sıcaklık vaat ediyor. Aksaray’ın kalabalığından Beyazıt Meydanı’nın taşlarına, Mısır Çarşısı’nın baharat kokusundan Eminönü’nün deniz rüzgârına kadar her adımda tenimin davetini daha yakın hissediyorsun. Kapalıçarşı’nın dar koridorlarında bile kalçalarımın her sallanışı, sana özel bir ritim tutuyor. Karşılaştığımızda giysilerimin altında gizlenen esmer ten, dudaklarımın dolgun dokusu …