Bodrum

Yağmurdan sonra kızarmış toprak ve baharat kokusuyla karışan tenimle dokunuyorum. Uzun bir günün ardından Cumhuriyet Caddesi’nin taşlarında adımlarını yavaşlatıp kapımı araladığında sıcak bir nefesle karşılaşıyorsun. Yalıkavak’tan Bodrum Kalesi’ne kadar uzanan bu geceye sadece kendi kurallarıma göre şekil veriyorum. Sert hareketlerimi yumuşak bir iniltiyle dengeleyip seni tamamen teslim alıyorum; Gümbet’in serin meltemi pencereden sızarken terli göğüslerim …

Marina’nın üst katından Bodrum Kalesi’ne bakan geniş camlı salonda, şehir ışıkları yavaş yavaş yanıyor. Kapıdan içeri adım atar atmaz tenimdeki sıcaklık seni karşılıyor; kısa, kesik nefesler arasında parmaklarım omuzlarından sırtına iniyor. Ortakent’ten Gümbet’e kadar uzanan geceyi tek bir dokunuşla yönetiyorum. İstersen Yalıkavak limanına bakan bir odada, istersen Bitez’de kendi evimde saatleri uzatabiliriz. Deri koltuğun üzerinde, …

İtiraf ediyorum: sadece gerçek kadınları seçiyorum. Yağmurlu bir akşam, Bodrum Marina’ya doğru inen yolda ıslak asfalt kokusu burun deliklerimi doldururken, tenimi daha da hassas hissettim. Cumhuriyet Caddesi’nden geçen her adımda, ıslak tenimin altında titreyen bir beklenti vardı. Kısa cümleler: ıslanıyorum. Saçlarım yapışıyor. Vücudum davetkâr bir şekilde arzuyla kıpırdıyor. Birkaç adım sonra Barlar Sokağı’ndaki loş bir …

Ben Ceylan; gecenin en sessiz anında kapıyı açan, sadece sana ait kalmak isteyen bir kadınım. Bodrum Marina’dan Ortakent’e uzanan yollarda, Cumhuriyet Caddesi’nin kalabalığından uzak, sadece otele adım atıp seni bekleyen bakışımı biliyorsun. Odanın içinde kalan loşluk, kıyıdan yükselen hafif esintiyle karışınca, her temas biraz daha ağırlaşıyor. Özel buluşmalarımda tek kuralım var: ne dışarı sızar, ne …

Gecenin ilk saatlerinde bile hâlâ sıcak bir esintiyle dolan odada bir şey eksikmiş gibi hissederim. Kollarımı yavaşça açtığımda misafirimle aramdaki mesafe birkaç kalp atışına iner; o an parmak uçlarım tenine değdiğinde her şey yerli yerine oturur. Gümbet’ten Bitez’e uzanan yolun ortasında, Bodrum Kalesi’nin ışıkları uzaktan izlerken, zamanı sadece nefeslerimiz belirler. Bazen tek bir saatin içinde …

Sevgili misafirim, bu gece Gümbet’ten Yalıkavak’a kadar uzanan yolların en tatlısını birlikte yürümeye hazır mısın? Bodrum’un loş otel lobilerinde, denizin serin kokusu tenime yapışırken, seni beklemek bile kendi başına bir zevk haline geliyor. İçeri girdiğinde ilk fark edeceğin şey, saçlarımın arasında dolanan narenciye ve vanilya karışımı; her adımda daha derinleşen bu koku, tenimin ısısıyla birlikte …

Her sabah Bodrum Marina’ya inip kahvemi alıp kalkan teknelere bakmakla başlıyorum. Oraya kadar inerken asansörde kalabalıkla birlikte sıkışıp kaldığımda birinin nefesinin ensemde hissetmesi, bütün gün aklımda kalıyor. O saniyeler yetiyor ki, kendimi bir yabancıya daha yakın hissetmek için sabırsızlanıyorum. Konuşmak yerine kulağına fısıldayarak anlatmak istediğim her şeyi, bedenimle gösteriyorum. Bitez’den Yalıkavak’a uzanan yollarda bile aklımda …

Ortakent’in hafif esintili terasında, akşamüstü serinleyen bir oda. Dantel perdeler rüzgârla dalgalanırken, tenime sinen vanilya ve tütün karışımı koku yavaş yavaş odanın her köşesine yayılıyor. Yaramazlık kulağa hafif geliyor; daha doğrusu, geceyi uzatmak için özel bir davet. Kokum tenine yapışıp kaldığında, kıyı şeridinden yükselen ışıklar camdan içeri süzülüyor ve zamanın akışı yavaşlıyor. Her nefeste seni …