Ben Ceylan; gecenin en sessiz anında kapıyı açan, sadece sana ait kalmak isteyen bir kadınım. Bodrum Marina’dan Ortakent’e uzanan yollarda, Cumhuriyet Caddesi’nin kalabalığından uzak, sadece otele adım atıp seni bekleyen bakışımı biliyorsun. Odanın içinde kalan loşluk, kıyıdan yükselen hafif esintiyle karışınca, her temas biraz daha ağırlaşıyor.
Özel buluşmalarımda tek kuralım var: ne dışarı sızar, ne de iz bırakır. Turgutreis’ten kalkıp Bodrum Kalesi’nin gölgesinde kaybolmak yerine, senin odanın kapısını kapatıp zamanı durduruyorum. Cildimin sıcaklığı, dudaklarımın yavaşlığı, parmaklarımın izlediği yollar… Hepsi sadece o an için, sadece senin için.
Sabahın ilk ışığı pencereden sızarken, geriye yalnızca tatlı bir yorgunluk kalıyor. Bir sonraki seferde aynı sessizliği, aynı bakışları tekrarlamak istersen, kapıyı yine ben açacağım.
Comments